مدیریت جوجه کشی

ویتامینها

عکس العمل جوجه

ویتامین A

میزان ویتامین A موجود در کبد جنین و جوجه را افزایش داده، اما میزان ویتامین E، کاروتنوئید، و اسید آسکوربیک را کاهش میدهد.

کاروتنوئیدها

اثر مثبتی بر روی رشد جوجه‌‌ها ، تکامل اندام و یا ایمنی جوجه‌ها در سن ۵ هفتگی بعد از هچ نداشته است.

کاروتنوئیدها

از مرغ مادر به زرده تخم مرغ انتقال می‌یابد ، اما توسط جنین و جوجه بخوبی جذب نمیشود.

کاروتنوئیدهاو ویتامینE

کاروتن، ویتامینE و ترکیبی از آنها تکثیر لنفوسیتها را بهبود داده‌اند، اما تنها ویتامین E توانست ایمنی را بهبود بخشد.

ویتامینE

مقادیر ۱۵۰و۴۵۰ میلی گرم در کیلوگرم انتقال فعال مقادیر پادتن در جوجه‌های مبتلا به بروسلاآبورتوس را در سن ۷روزگی افزایش داد.

ویتامینE

تیتر پادتن جوجه‌ها به سلولهای قرمز خون را در هچ بالا برد.

ویتامینE

مقادیر ویتامین E در جوجه‌ها ، در کیسه زرده ، کبد، عصب، و ریه‌ها ، که همه به کاهش پراکسیداسیون حساسند راافزایش داد.

ویتامینE و سلنیوم

فعالیت گلوتاسیون کبدی در جوجه‌ها را افزایش می‌دهد. با بالا رفتن مقادیر سلنیوم ، میزان سلنیوم وابسته به گلوتاسیون پراکسیداز در جوجه افزایش یافت.

ویتامینD

میزان کلسیم درشت نی در ۲هفته پس از تفریخ افزایش یافت و خاکستر درشت‌نی در ۴هفتگی توسط افزایش ویتامین D بالا رفت.

ویتامینK

جوجه‌های حاصله از مرغهای مادری که با مقادیر پایین ویتامین K تغذیه شدند در یکروزگی و ۲۸ روزگی پس از هچ ، مقادیر اسید گلوتامیک درشت‌نی کمتری داشتند. اما این میزان با خوراندن ویتامین K به حالت  عادی برگشت.

بیوتین

التهاب پوست (Dermatitis) کف پا و تاولهای سینه در جوجه‌های حاصل از مرغهایی که با جیره تقویت شده با بیوتین تغذیه شدند کاهش یافت.

بیوتین

چنانچه میزان بیوتین در جیره مادرها افزایش یابد، پلاسمای جوجه و زرده نیز به همان ترتیب اضافه می شوند. غلظت بیوتین در جوجه‌های حاصله از مادرهای جوان کمترین حد را داشته است.

اسید پانتوتنیک

قدرت زنده مانی جوجه‌ها زمانیکه مرغهای مادر با میزان ۲۰ میلیگرم در کیلوگرم اسید پانتوتنیک تغذیه شدند در بهترین شرایط است.

کمبود ویتامینA

مرگ زودرس جنین در ۴۸ساعت اول و عدم تکامل دستگاه گردش خون.

کمبود ویتامین D3

امکام تولید جوجه با استخوانهای نرم که معمولا با برخی از نقایص در پوسته تخم مرغ مثل تخلخل زیاد همراه است.

کمبود E

امکان مشاهده آنسفالومالاسیا و بروز تراوش آب زیر پوست.

کمبود ریبوفلاوین

تلفات زیاد جنین در سنین ۹ تا ۱۴و یا ۱۷ تا ۲۱ روزگی ، بروز خیز و پیچیدگی پرها و انگشتان، علائم پس از گذشت ۳ تا ۵ روز مشاهده می‌شوند.

کمبود اسید پانتوتنیک

خونریزی زیر جلدی در جنینهای تفریخ شده

کمبود بیوتین

کاهش هچ بدون افت تولید تخم مرغ، امکان وجود ضایعات اسکلتی و کجی منقار

کمبود ویتامین B12

تلفات جنینی در حدود روزهای ۸ تا ۱۴ با احتمال بروز خیز، انگشتان پیچ خورده و کوتاهی منقار.

تیامین

تلفات جنینی در اویل دوره یا در روزهای ۱۹ تا ۲۱ رخ می‌دهد. علی‌رغم وجود شمار کم جوجه‌های ناقص ، تعداد زیادی از جوجه‌ها مرده در سینی هچری دیده می‌شوند و همچنین جوجه‌های هچ شده تلفات بالایی را در ۱۰ تا ۱۴ روز ابتدایی نشان می‌دهند. (برخی از مواد ضدعفونی کننده و ضد کوکسیدیوزها و تغذیه با پودر ماهی بی‌کیفیت نیز موجب کمبود تیامین می‌شوند.

نیاسین

تلفات جنینی در ۸ تا ۱۷ روزگی ، که البته به سطح تریپتوفان جیره هم بستگی دارد. بروز برخی از ناهنجاریهای اسکلتی و پردرآوری.