دو عامل دما و رطوبت از متداولترین متغیر هائی است که سبب آلودگی تخم مرغ های بارور می گردند جهت بررسی اثرات زمان های مختلف نگهداری  تخم مرغ های بارور و دما بر میزان تفریخ (جوحه در آوری)، تعداد چهار صد تخم مرغ بصورت راندوم از یک مجتمع پرورشی مرغ گوشتی سی دو هفته ای در یک زمان تهیه شد. تخم مرغ ها  به پنج گروه مساوی  هشتاد تائی تقسیم شده و پس از تمیز  نمودن  ، دود دادن در گرمخانه 37.5 درجه سانتیگراد و درطوبت 60% بمدت یک  روز قرار گرفتند. سپس هر گروه به چهار زیرگروه ، 20 تخم مرغ / گروه ، تقسیم شدند و همه گروه ها در چهار دمای 4، 16، دمای اتاق (25 ) و 29 درجه سانتی گراد بمدت  1 ( گروه کنترل) ، 3 ، 6، 9 و 12 روز نگهداری شدند و سپس به مدت هجده  روز به دمای 36.5 درجه سانتیگراد و رطوبت 75%  و تا زمان جوجه درآوری به دستگاه هچری منتقل شدند.  داده های میزان جوجه در آوری (تفریخ)  و مرگ های جنینی در گروه های مختلف ثبت شدند.  نتایج نشان داد که به موازات افزایش  زمان نگهداری در دمای های مختلف میزان تفریخ (جوجه در آوری ) بطور قابل توجهی کاهش  مییابد (P<0.01 )  و در صد جنین های مرده در تخم مرغ های بارور افزایش داشته است  و افزایش  دما  میزان تفریخ  را  بطور قابل توجهی کاهش می دهد.   P> 0.01)).

                

کلمات کلیدی : مرغ گوشتی ، مرگ  جنینی،  زمان نگهداری  ،قابلیت  جوجه در آوری.

.   

.

.

لطفاً جهت مشاهده ادامه نوشتار بر روی گزینه ادامه مطلب کلیک نمائید...